ÇOCUKLARIMIZIN SORUMLUSU BİZİZ




İnternet bağımlısı
Obez
Saygısız
Bencil
Toplumsal duyarsız
Öz güvensiz, çocuklarımızın olmasının sorumlusu biziz. On yaşına kadar pantolonu annesi tarafından giydirilen, yemeği kaşık kaşık annesi tarafından yedirilen, okulda terine bakılan, beslenme çantasındakileri çıkartıp çocuğuna yediren, daha küçük yaşlarda her istek ve talepleri “aman kızmasın, ağlamasın” “biz yapamadık onlar yapsın” diye yerine getirilen.


Küçük yaşlarda bilgisayar da oynadığı oyunlara bizi rahatsız etmedikleri için mutlu olup kendimize zaman ayırdığımızı sanıp ileride internet ve oyun bağımlısı olmalarına zemin hazırlayan.

Bütün ikazlara ve uyarılara rağmen yeme – içmesine karışmayan ve sonrasında OBEZ olmalarına sebep olan. Daha birinci sınıftan itibaren arkadaşları ile kıyaslama yaparak öz güvenlerini bitirdiğimiz ve sadece ders başarılarını gördüğümüz.

Toplumun acılarına veya sevinçlerine (düğün ve ölüm) ortak etmeyerek toplum duyarlılığından uzaklaştırdığımız, acıyı da sevinci de paylaşmayı bilmeyen sadece kendi mutluluklarına odaklanan çocuklarımızdan biz sorumluyuz.
Bütün bunların sebebi dış güçler veya reklamlar değil, bizim duyarsız, fazla korumacı, ihmalkar tutum ve davranışlarımızdır.

Onlar bizim elimize bırakılan hamur gibiydiler. Biz nasıl işlersek öyle oldular. “bu çocuk neden böyle oldu” diyerek suçu başkasında aramayalım. Kabul edelim ve çözümü öyle bulalım. Bütün suç çocuklarınmış gibi davranmaktan vazgeçelim.

Sorumlusu biz anne-baba , dayı- hala, dede- nineleriz.

DİKKATİNİZİ ÇEKECEK DİĞER YAZILARIM

Hiç yorum yok: