YAPRAK VE BİŞNEV

Hayatın içindeyim tam ortasında, rüzgarı hissediyorum bir yaprak gibi savurduğu zaman beni bilmediğim yerlere.
Bir yaprağım aslında. Bazen bir yeşilliğin içinde duruyorum. Bazen bir çöplüğün. Çocuklar basıyor üstüme, gülümseyerek birbirine sarılmış yeni aşıklar.

Bir fakirin camının altında duruyorum. İçeride açlıktan ağlaşan çocuklar, baba çaresiz çıkıyor çarpıp kapıyı. Anne teselli ediyor. Şimdi babanız bir şeyler getirecek size diye.